wy-ręczy-ciel-ce

wyręczycielce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wyręczycielka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyręczycielcepojedyncza celownikżeński
wyręczycielcepojedyncza miejscownikżeński
wyręczycielekmnoga dopełniaczżeński
wyręczycielkapojedyncza mianownikżeński
wyręczycielkachmnoga miejscownikżeński
wyręczycielkamimnoga narzędnikżeński
wyręczycielkąpojedyncza narzędnikżeński
wyręczycielkępojedyncza biernikżeński
wyręczycielkimnoga mianownikżeński
wyręczycielkimnoga biernikżeński
wyręczycielkimnoga wołaczżeński
wyręczycielkipojedyncza dopełniaczżeński
wyręczycielkopojedyncza wołaczżeński
wyręczycielkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz