wy-rzut-ki

wyrzutki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: wyrzutek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyrzutekpojedyncza mianownikmęski osobowy
wyrzutkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wyrzutkapojedyncza biernikmęski osobowy
wyrzutkachmnoga miejscownikmęski osobowy
wyrzutkamimnoga narzędnikmęski osobowy
wyrzutkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wyrzutkimnoga biernikmęski zwierzęcy
wyrzutkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wyrzutkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wyrzutkommnoga celownikmęski osobowy
wyrzutkowipojedyncza celownikmęski osobowy
wyrzutkowiemnoga mianownikmęski osobowy
wyrzutkowiemnoga wołaczmęski osobowy
wyrzutkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wyrzutkówmnoga biernikmęski osobowy
wyrzutkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wyrzutkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz