wy-ra-cho-wa-niec

wyrachowaniec (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wyrachowaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyrachowaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
wyrachowańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wyrachowańcapojedyncza biernikmęski osobowy
wyrachowańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wyrachowańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wyrachowańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wyrachowańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wyrachowańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wyrachowańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wyrachowańcommnoga celownikmęski osobowy
wyrachowańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
wyrachowańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wyrachowańcówmnoga biernikmęski osobowy
wyrachowańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wyrachowańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
wyrachowańcymnoga mianownikmęski osobowy
wyrachowańcymnoga wołaczmęski osobowy
wyrachowańczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz