wy-ręczy-cie-li

wyręczycieli (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wyręczyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyręczycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
wyręczycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wyręczycielapojedyncza biernikmęski osobowy
wyręczycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
wyręczycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
wyręczycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wyręczycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
wyręczycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wyręczycielemnoga mianownikmęski osobowy
wyręczycielemnoga wołaczmęski osobowy
wyręczycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wyręczycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
wyręczycielimnoga biernikmęski osobowy
wyręczycielommnoga celownikmęski osobowy
wyręczycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
wyręczycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wyręczycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz