wy-pła-tu

wypłatu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wypłat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wypłaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wypłaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wypłatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wypłatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wypłatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wypłatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wypłatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wypłatommnoga celownikmęski rzeczowy
wypłatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wypłatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wypłatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wypłatymnoga mianownikmęski rzeczowy
wypłatymnoga biernikmęski rzeczowy
wypłatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz