wy-kszta-łtem

wykształtem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wykształt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wykształciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wykształciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wykształtpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wykształtpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wykształtachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wykształtamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wykształtempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wykształtommnoga celownikmęski rzeczowy
wykształtowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wykształtówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wykształtupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wykształtymnoga mianownikmęski rzeczowy
wykształtymnoga biernikmęski rzeczowy
wykształtymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz