wy-kszta-łciu-cha

wykształciucha (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wykształciuch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wykształciuchpojedyncza mianownikmęski osobowy
wykształciuchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wykształciuchapojedyncza biernikmęski osobowy
wykształciuchachmnoga miejscownikmęski osobowy
wykształciuchamimnoga narzędnikmęski osobowy
wykształciuchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wykształciuchommnoga celownikmęski osobowy
wykształciuchowipojedyncza celownikmęski osobowy
wykształciuchowiemnoga mianownikmęski osobowy
wykształciuchowiemnoga wołaczmęski osobowy
wykształciuchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wykształciuchówmnoga biernikmęski osobowy
wykształciuchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wykształciuchupojedyncza wołaczmęski osobowy
wykształciuchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wykształciuchymnoga biernikmęski zwierzęcy
wykształciuchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz