wy-ka-ńcza-czu

wykańczaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wykańczacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wykańczaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
wykańczaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wykańczaczapojedyncza biernikmęski osobowy
wykańczaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
wykańczaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
wykańczaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wykańczaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
wykańczaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wykańczaczemnoga mianownikmęski osobowy
wykańczaczemnoga wołaczmęski osobowy
wykańczaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wykańczaczommnoga celownikmęski osobowy
wykańczaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
wykańczaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wykańczaczówmnoga biernikmęski osobowy
wykańczaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wykańczaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
wykańczaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
wykańczaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz