wy-der-ko

Wyderko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wyderka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wydercepojedyncza celownikmęski osobowy
Wydercepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wyderkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Wyderkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wyderkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wyderkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wyderkępojedyncza biernikmęski osobowy
Wyderkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wyderkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wyderkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wyderkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wyderkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Wyderkommnoga celownikmęski osobowy
Wyderkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wyderkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wyderkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wyderkówmnoga biernikmęski osobowy

Wyderko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wyderka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wydercepojedyncza celownikżeński
Wydercepojedyncza miejscownikżeński
Wyderekmnoga dopełniaczżeński
Wyderkapojedyncza mianownikżeński
Wyderkachmnoga miejscownikżeński
Wyderkamimnoga narzędnikżeński
Wyderkąpojedyncza narzędnikżeński
Wyderkępojedyncza biernikżeński
Wyderkimnoga mianownikżeński
Wyderkimnoga biernikżeński
Wyderkimnoga wołaczżeński
Wyderkipojedyncza dopełniaczżeński
Wyderkopojedyncza wołaczżeński
Wyderkommnoga celownikżeński

wyderko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wyderka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wydercepojedyncza celownikżeński
wydercepojedyncza miejscownikżeński
wyderekmnoga dopełniaczżeński
wyderkapojedyncza mianownikżeński
wyderkachmnoga miejscownikżeński
wyderkamimnoga narzędnikżeński
wyderkąpojedyncza narzędnikżeński
wyderkępojedyncza biernikżeński
wyderkimnoga mianownikżeński
wyderkimnoga biernikżeński
wyderkimnoga wołaczżeński
wyderkipojedyncza dopełniaczżeński
wyderkopojedyncza wołaczżeński
wyderkommnoga celownikżeński

Wyderko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wyderko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wydercepojedyncza celownikmęski osobowy
Wydercepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wyderkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wyderkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wyderkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wyderkępojedyncza biernikmęski osobowy
Wyderkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wyderkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wyderkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wyderkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wyderkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Wyderkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Wyderkommnoga celownikmęski osobowy
Wyderkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wyderkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wyderkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wyderkówmnoga biernikmęski osobowy

Wyderko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wyderko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wyderkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Wyderkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wyderkopojedyncza mnoga celownikżeński
Wyderkopojedyncza mnoga biernikżeński
Wyderkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wyderkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wyderkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz