wy-cir-kątem

wycirkątem (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wycirkąt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wycirkąciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wycirkąciepojedyncza wołaczmęski osobowy
wycirkątpojedyncza mianownikmęski osobowy
wycirkątapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wycirkątapojedyncza biernikmęski osobowy
wycirkątachmnoga miejscownikmęski osobowy
wycirkątamimnoga narzędnikmęski osobowy
wycirkątempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wycirkątommnoga celownikmęski osobowy
wycirkątowipojedyncza celownikmęski osobowy
wycirkątowiemnoga mianownikmęski osobowy
wycirkątowiemnoga wołaczmęski osobowy
wycirkątówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wycirkątówmnoga biernikmęski osobowy
wycirkątymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wycirkątymnoga biernikmęski zwierzęcy
wycirkątymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz