wy-ba-wi-cie-lom

wybawicielom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wybawiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wybawicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
wybawicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wybawicielapojedyncza biernikmęski osobowy
wybawicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
wybawicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
wybawicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wybawicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
wybawicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wybawicielemnoga mianownikmęski osobowy
wybawicielemnoga wołaczmęski osobowy
wybawicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wybawicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
wybawicielimnoga biernikmęski osobowy
wybawicielommnoga celownikmęski osobowy
wybawicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
wybawicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wybawicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz