wy-ba-wi-ciel-ko

wybawicielko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wybawicielka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wybawicielcepojedyncza celownikżeński
wybawicielcepojedyncza miejscownikżeński
wybawicielekmnoga dopełniaczżeński
wybawicielkapojedyncza mianownikżeński
wybawicielkachmnoga miejscownikżeński
wybawicielkamimnoga narzędnikżeński
wybawicielkąpojedyncza narzędnikżeński
wybawicielkępojedyncza biernikżeński
wybawicielkimnoga mianownikżeński
wybawicielkimnoga biernikżeński
wybawicielkimnoga wołaczżeński
wybawicielkipojedyncza dopełniaczżeński
wybawicielkopojedyncza wołaczżeński
wybawicielkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz