wtóro-ść

wtórość (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wtórość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wtórościmnoga dopełniaczżeński
wtórościmnoga mianownikżeński
wtórościmnoga biernikżeński
wtórościmnoga wołaczżeński
wtórościpojedyncza celownikżeński
wtórościpojedyncza miejscownikżeński
wtórościpojedyncza dopełniaczżeński
wtórościpojedyncza wołaczżeński
wtórościachmnoga miejscownikżeński
wtórościamimnoga narzędnikżeński
wtórościąpojedyncza narzędnikżeński
wtórościommnoga celownikżeński
wtórośćpojedyncza biernikżeński
wtórośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz