wtor-ko-wo-ść

wtorkowość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wtorkowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wtorkowościmnoga dopełniaczżeński
wtorkowościmnoga mianownikżeński
wtorkowościmnoga biernikżeński
wtorkowościmnoga wołaczżeński
wtorkowościpojedyncza celownikżeński
wtorkowościpojedyncza miejscownikżeński
wtorkowościpojedyncza dopełniaczżeński
wtorkowościpojedyncza wołaczżeński
wtorkowościachmnoga miejscownikżeński
wtorkowościamimnoga narzędnikżeński
wtorkowościąpojedyncza narzędnikżeński
wtorkowościommnoga celownikżeński
wtorkowośćpojedyncza biernikżeński
wtorkowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz