wszech-błękit

wszechbłękit (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wszechbłękit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wszechbłękiciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wszechbłękiciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wszechbłękitpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wszechbłękitpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wszechbłękitachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wszechbłękitamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wszechbłękitempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wszechbłękitommnoga celownikmęski rzeczowy
wszechbłękitowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wszechbłękitówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wszechbłękitupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wszechbłękitymnoga mianownikmęski rzeczowy
wszechbłękitymnoga biernikmęski rzeczowy
wszechbłękitymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz