wstręciusz-ku

wstręciuszku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wstręciuszek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wstręciuszekpojedyncza mianownikmęski osobowy
wstręciuszkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wstręciuszkapojedyncza biernikmęski osobowy
wstręciuszkachmnoga miejscownikmęski osobowy
wstręciuszkamimnoga narzędnikmęski osobowy
wstręciuszkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wstręciuszkimnoga biernikmęski zwierzęcy
wstręciuszkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wstręciuszkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wstręciuszkommnoga celownikmęski osobowy
wstręciuszkowipojedyncza celownikmęski osobowy
wstręciuszkowiemnoga mianownikmęski osobowy
wstręciuszkowiemnoga wołaczmęski osobowy
wstręciuszkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wstręciuszkówmnoga biernikmęski osobowy
wstręciuszkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wstręciuszkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz