wstręciu-chem

wstręciuchem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wstręciuch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wstręciuchpojedyncza mianownikmęski osobowy
wstręciuchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wstręciuchapojedyncza biernikmęski osobowy
wstręciuchachmnoga miejscownikmęski osobowy
wstręciuchamimnoga narzędnikmęski osobowy
wstręciuchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wstręciuchommnoga celownikmęski osobowy
wstręciuchowipojedyncza celownikmęski osobowy
wstręciuchowiemnoga mianownikmęski osobowy
wstręciuchowiemnoga wołaczmęski osobowy
wstręciuchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wstręciuchówmnoga biernikmęski osobowy
wstręciuchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wstręciuchupojedyncza wołaczmęski osobowy
wstręciuchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wstręciuchymnoga biernikmęski zwierzęcy
wstręciuchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz