współży-wi-cie-lu

współżywicielu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współżywiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współżywicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
współżywicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współżywicielapojedyncza biernikmęski osobowy
współżywicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
współżywicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
współżywicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
współżywicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
współżywicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
współżywicielemnoga mianownikmęski osobowy
współżywicielemnoga wołaczmęski osobowy
współżywicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współżywicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
współżywicielimnoga biernikmęski osobowy
współżywicielommnoga celownikmęski osobowy
współżywicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
współżywicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współżywicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz