współza-lot-ni-ka-mi

współzalotnikami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współzalotnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współzalotnicymnoga mianownikmęski osobowy
współzalotnicymnoga wołaczmęski osobowy
współzalotnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
współzalotnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współzalotnikapojedyncza biernikmęski osobowy
współzalotnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
współzalotnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
współzalotnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
współzalotnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
współzalotnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
współzalotnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współzalotnikommnoga celownikmęski osobowy
współzalotnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
współzalotnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współzalotnikówmnoga biernikmęski osobowy
współzalotnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współzalotnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz