współwędrow-nik

współwędrownik (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współwędrownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współwędrownicymnoga mianownikmęski osobowy
współwędrownicymnoga wołaczmęski osobowy
współwędrownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
współwędrownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współwędrownikapojedyncza biernikmęski osobowy
współwędrownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
współwędrownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
współwędrownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
współwędrownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
współwędrownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
współwędrownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współwędrownikommnoga celownikmęski osobowy
współwędrownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
współwędrownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współwędrownikówmnoga biernikmęski osobowy
współwędrownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współwędrownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz