współwy-gna-ńcom

współwygnańcom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współwygnaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współwygnaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
współwygnańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współwygnańcapojedyncza biernikmęski osobowy
współwygnańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
współwygnańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
współwygnańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
współwygnańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
współwygnańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
współwygnańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współwygnańcommnoga celownikmęski osobowy
współwygnańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
współwygnańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współwygnańcówmnoga biernikmęski osobowy
współwygnańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współwygnańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
współwygnańcymnoga mianownikmęski osobowy
współwygnańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz