współwie-rzy-cie-lem

współwierzycielem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współwierzyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współwierzycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
współwierzycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współwierzycielapojedyncza biernikmęski osobowy
współwierzycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
współwierzycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
współwierzycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
współwierzycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
współwierzycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
współwierzycielemnoga mianownikmęski osobowy
współwierzycielemnoga wołaczmęski osobowy
współwierzycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współwierzycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
współwierzycielimnoga biernikmęski osobowy
współwierzycielommnoga celownikmęski osobowy
współwierzycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
współwierzycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współwierzycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz