współu-czen-ni-ce

współuczennice (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: współuczennica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współuczennicmnoga dopełniaczżeński
współuczennicapojedyncza mianownikżeński
współuczennicachmnoga miejscownikżeński
współuczennicamimnoga narzędnikżeński
współuczennicąpojedyncza narzędnikżeński
współuczennicemnoga mianownikżeński
współuczennicemnoga biernikżeński
współuczennicemnoga wołaczżeński
współuczennicępojedyncza biernikżeński
współuczennicopojedyncza wołaczżeński
współuczennicommnoga celownikżeński
współuczennicypojedyncza celownikżeński
współuczennicypojedyncza miejscownikżeński
współuczennicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz