współu-bie-ga-czu

współubiegaczu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współubiegacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współubiegaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
współubiegaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współubiegaczapojedyncza biernikmęski osobowy
współubiegaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
współubiegaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
współubiegaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
współubiegaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
współubiegaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
współubiegaczemnoga mianownikmęski osobowy
współubiegaczemnoga wołaczmęski osobowy
współubiegaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współubiegaczommnoga celownikmęski osobowy
współubiegaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
współubiegaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współubiegaczówmnoga biernikmęski osobowy
współubiegaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współubiegaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
współubiegaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
współubiegaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz