współsuk-ce-so-rem

współsukcesorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współsukcesor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współsukcesorpojedyncza mianownikmęski osobowy
współsukcesorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współsukcesorapojedyncza biernikmęski osobowy
współsukcesorachmnoga miejscownikmęski osobowy
współsukcesoramimnoga narzędnikmęski osobowy
współsukcesorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współsukcesorommnoga celownikmęski osobowy
współsukcesorowipojedyncza celownikmęski osobowy
współsukcesorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współsukcesorówmnoga biernikmęski osobowy
współsukcesorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
współsukcesorymnoga biernikmęski zwierzęcy
współsukcesorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
współsukcesorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
współsukcesorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
współsukcesorzymnoga mianownikmęski osobowy
współsukcesorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz