współsto-łow-ni-ku

współstołowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współstołownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współstołownicymnoga mianownikmęski osobowy
współstołownicymnoga wołaczmęski osobowy
współstołownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
współstołownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współstołownikapojedyncza biernikmęski osobowy
współstołownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
współstołownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
współstołownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
współstołownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
współstołownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
współstołownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współstołownikommnoga celownikmęski osobowy
współstołownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
współstołownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współstołownikówmnoga biernikmęski osobowy
współstołownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współstołownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz