współrówien-nik

współrówiennik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współrówiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współrówiennicymnoga mianownikmęski osobowy
współrówiennicymnoga wołaczmęski osobowy
współrówiennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
współrówiennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współrówiennikapojedyncza biernikmęski osobowy
współrówiennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
współrówiennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
współrówiennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
współrówiennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
współrówiennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
współrówiennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współrówiennikommnoga celownikmęski osobowy
współrówiennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
współrówiennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współrówiennikówmnoga biernikmęski osobowy
współrówiennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współrówiennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz