współpre-ten-den-ta

współpretendenta (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współpretendent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współpretendencimnoga mianownikmęski osobowy
współpretendencimnoga wołaczmęski osobowy
współpretendenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
współpretendenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
współpretendentpojedyncza mianownikmęski osobowy
współpretendentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współpretendentapojedyncza biernikmęski osobowy
współpretendentachmnoga miejscownikmęski osobowy
współpretendentamimnoga narzędnikmęski osobowy
współpretendentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współpretendentommnoga celownikmęski osobowy
współpretendentowipojedyncza celownikmęski osobowy
współpretendentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współpretendentówmnoga biernikmęski osobowy
współpretendentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
współpretendentymnoga biernikmęski zwierzęcy
współpretendentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz