współpra-cow-ni-ku

współpracowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współpracownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współpracownicymnoga mianownikmęski osobowy
współpracownicymnoga wołaczmęski osobowy
współpracownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
współpracownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współpracownikapojedyncza biernikmęski osobowy
współpracownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
współpracownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
współpracownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
współpracownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
współpracownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
współpracownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współpracownikommnoga celownikmęski osobowy
współpracownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
współpracownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współpracownikówmnoga biernikmęski osobowy
współpracownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współpracownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz