współpra-cow-nicz-ko

współpracowniczko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: współpracowniczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współpracowniczcepojedyncza celownikżeński
współpracowniczcepojedyncza miejscownikżeński
współpracowniczekmnoga dopełniaczżeński
współpracowniczkapojedyncza mianownikżeński
współpracowniczkachmnoga miejscownikżeński
współpracowniczkamimnoga narzędnikżeński
współpracowniczkąpojedyncza narzędnikżeński
współpracowniczkępojedyncza biernikżeński
współpracowniczkimnoga mianownikżeński
współpracowniczkimnoga biernikżeński
współpracowniczkimnoga wołaczżeński
współpracowniczkipojedyncza dopełniaczżeński
współpracowniczkopojedyncza wołaczżeński
współpracowniczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz