współple-mien-ni-ka

współplemiennika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współplemiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współplemiennicymnoga mianownikmęski osobowy
współplemiennicymnoga wołaczmęski osobowy
współplemiennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
współplemiennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współplemiennikapojedyncza biernikmęski osobowy
współplemiennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
współplemiennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
współplemiennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
współplemiennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
współplemiennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
współplemiennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współplemiennikommnoga celownikmęski osobowy
współplemiennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
współplemiennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współplemiennikówmnoga biernikmęski osobowy
współplemiennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współplemiennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz