współor-ga-ni-za-to-rem

współorganizatorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współorganizator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współorganizatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
współorganizatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współorganizatorapojedyncza biernikmęski osobowy
współorganizatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
współorganizatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
współorganizatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współorganizatorommnoga celownikmęski osobowy
współorganizatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
współorganizatorowiemnoga mianownikmęski osobowy
współorganizatorowiemnoga wołaczmęski osobowy
współorganizatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współorganizatorówmnoga biernikmęski osobowy
współorganizatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
współorganizatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
współorganizatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
współorganizatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
współorganizatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
współorganizatorzymnoga mianownikmęski osobowy
współorganizatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz