współo-pie-kun

współopiekun (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współopiekun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współopiekunpojedyncza mianownikmęski osobowy
współopiekunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współopiekunapojedyncza biernikmęski osobowy
współopiekunachmnoga miejscownikmęski osobowy
współopiekunamimnoga narzędnikmęski osobowy
współopiekunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współopiekunimnoga mianownikmęski osobowy
współopiekunimnoga wołaczmęski osobowy
współopiekuniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
współopiekuniepojedyncza wołaczmęski osobowy
współopiekunommnoga celownikmęski osobowy
współopiekunowipojedyncza celownikmęski osobowy
współopiekunowiemnoga mianownikmęski osobowy
współopiekunowiemnoga wołaczmęski osobowy
współopiekunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współopiekunówmnoga biernikmęski osobowy
współopiekunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
współopiekunymnoga biernikmęski zwierzęcy
współopiekunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz