współmiesz-ka-ńcom

współmieszkańcom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współmieszkaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współmieszkaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
współmieszkańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współmieszkańcapojedyncza biernikmęski osobowy
współmieszkańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
współmieszkańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
współmieszkańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
współmieszkańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
współmieszkańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
współmieszkańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współmieszkańcommnoga celownikmęski osobowy
współmieszkańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
współmieszkańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współmieszkańcówmnoga biernikmęski osobowy
współmieszkańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współmieszkańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
współmieszkańcymnoga mianownikmęski osobowy
współmieszkańcymnoga wołaczmęski osobowy
współmieszkańczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz