współlo-ka-tor-ce

współlokatorce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: współlokatorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współlokatorcepojedyncza celownikżeński
współlokatorcepojedyncza miejscownikżeński
współlokatorekmnoga dopełniaczżeński
współlokatorkapojedyncza mianownikżeński
współlokatorkachmnoga miejscownikżeński
współlokatorkamimnoga narzędnikżeński
współlokatorkąpojedyncza narzędnikżeński
współlokatorkępojedyncza biernikżeński
współlokatorkimnoga mianownikżeński
współlokatorkimnoga biernikżeński
współlokatorkimnoga wołaczżeński
współlokatorkipojedyncza dopełniaczżeński
współlokatorkopojedyncza wołaczżeński
współlokatorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz