współko-le-dze

współkoledze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współkolega

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współkoledzepojedyncza celownikmęski osobowy
współkoledzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
współkoledzymnoga mianownikmęski osobowy
współkoledzymnoga wołaczmęski osobowy
współkolegapojedyncza mianownikmęski osobowy
współkolegachmnoga miejscownikmęski osobowy
współkolegamimnoga narzędnikmęski osobowy
współkolegąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
współkolegępojedyncza biernikmęski osobowy
współkolegimnoga mianownikmęski zwierzęcy
współkolegimnoga biernikmęski zwierzęcy
współkolegimnoga wołaczmęski zwierzęcy
współkolegipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współkolegopojedyncza wołaczmęski osobowy
współkolegommnoga celownikmęski osobowy
współkolegówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współkolegówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz