współka-pła-ni

współkapłani (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współkapłan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współkapłanpojedyncza mianownikmęski osobowy
współkapłanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współkapłanapojedyncza biernikmęski osobowy
współkapłanachmnoga miejscownikmęski osobowy
współkapłanamimnoga narzędnikmęski osobowy
współkapłanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współkapłanimnoga mianownikmęski osobowy
współkapłanimnoga wołaczmęski osobowy
współkapłaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
współkapłaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
współkapłanommnoga celownikmęski osobowy
współkapłanowipojedyncza celownikmęski osobowy
współkapłanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współkapłanówmnoga biernikmęski osobowy
współkapłanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
współkapłanymnoga biernikmęski zwierzęcy
współkapłanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz