współi-mien-nik

współimiennik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współimiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współimiennicymnoga mianownikmęski osobowy
współimiennicymnoga wołaczmęski osobowy
współimiennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
współimiennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współimiennikapojedyncza biernikmęski osobowy
współimiennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
współimiennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
współimiennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
współimiennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
współimiennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
współimiennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współimiennikommnoga celownikmęski osobowy
współimiennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
współimiennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współimiennikówmnoga biernikmęski osobowy
współimiennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współimiennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz