współdzia-ła-czu

współdziałaczu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współdziałacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współdziałaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
współdziałaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współdziałaczapojedyncza biernikmęski osobowy
współdziałaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
współdziałaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
współdziałaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
współdziałaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
współdziałaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
współdziałaczemnoga mianownikmęski osobowy
współdziałaczemnoga wołaczmęski osobowy
współdziałaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współdziałaczommnoga celownikmęski osobowy
współdziałaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
współdziałaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współdziałaczówmnoga biernikmęski osobowy
współdziałaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współdziałaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
współdziałaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
współdziałaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz