współczłon-ka-mi

współczłonkami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współczłonek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współczłonekpojedyncza mianownikmęski osobowy
współczłonkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współczłonkapojedyncza biernikmęski osobowy
współczłonkachmnoga miejscownikmęski osobowy
współczłonkamimnoga narzędnikmęski osobowy
współczłonkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
współczłonkimnoga biernikmęski zwierzęcy
współczłonkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
współczłonkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współczłonkommnoga celownikmęski osobowy
współczłonkowipojedyncza celownikmęski osobowy
współczłonkowiemnoga mianownikmęski osobowy
współczłonkowiemnoga wołaczmęski osobowy
współczłonkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współczłonkówmnoga biernikmęski osobowy
współczłonkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współczłonkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz