współcho-rąży-mi

współchorążymi (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współchorąży

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współchorążemnoga mianownikmęski zwierzęcy
współchorążemnoga biernikmęski zwierzęcy
współchorążemnoga wołaczmęski zwierzęcy
współchorążegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współchorążegopojedyncza biernikmęski osobowy
współchorążemupojedyncza celownikmęski osobowy
współchorążowiemnoga mianownikmęski osobowy
współchorążowiemnoga wołaczmęski osobowy
współchorążypojedyncza mianownikmęski osobowy
współchorążypojedyncza wołaczmęski osobowy
współchorążychmnoga dopełniaczmęski osobowy
współchorążychmnoga biernikmęski osobowy
współchorążychmnoga miejscownikmęski osobowy
współchorążymmnoga celownikmęski osobowy
współchorążympojedyncza narzędnikmęski osobowy
współchorążympojedyncza miejscownikmęski osobowy
współchorążymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz