współby-tem

współbytem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: współbyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współbyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
współbyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
współbytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
współbytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
współbytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
współbytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
współbytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
współbytommnoga celownikmęski rzeczowy
współbytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
współbytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
współbytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
współbytymnoga mianownikmęski rzeczowy
współbytymnoga biernikmęski rzeczowy
współbytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz