współbu-dow-ni-cze

współbudownicze (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: współbudowniczy

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współbudowniczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
współbudowniczemnoga biernikmęski zwierzęcy
współbudowniczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
współbudowniczegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współbudowniczegopojedyncza biernikmęski osobowy
współbudowniczemupojedyncza celownikmęski osobowy
współbudowniczowiemnoga mianownikmęski osobowy
współbudowniczowiemnoga wołaczmęski osobowy
współbudowniczymnoga mianownikmęski osobowy
współbudowniczymnoga wołaczmęski osobowy
współbudowniczypojedyncza mianownikmęski osobowy
współbudowniczypojedyncza wołaczmęski osobowy
współbudowniczychmnoga dopełniaczmęski osobowy
współbudowniczychmnoga biernikmęski osobowy
współbudowniczychmnoga miejscownikmęski osobowy
współbudowniczymmnoga celownikmęski osobowy
współbudowniczympojedyncza narzędnikmęski osobowy
współbudowniczympojedyncza miejscownikmęski osobowy
współbudowniczymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz