współbo-jow-ni-ku

współbojowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współbojownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współbojownicymnoga mianownikmęski osobowy
współbojownicymnoga wołaczmęski osobowy
współbojownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
współbojownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współbojownikapojedyncza biernikmęski osobowy
współbojownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
współbojownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
współbojownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
współbojownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
współbojownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
współbojownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współbojownikommnoga celownikmęski osobowy
współbojownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
współbojownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współbojownikówmnoga biernikmęski osobowy
współbojownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współbojownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz