współau-to-ry

współautory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: współautor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współautorpojedyncza mianownikmęski osobowy
współautorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współautorapojedyncza biernikmęski osobowy
współautorachmnoga miejscownikmęski osobowy
współautoramimnoga narzędnikmęski osobowy
współautorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współautorommnoga celownikmęski osobowy
współautorowipojedyncza celownikmęski osobowy
współautorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współautorówmnoga biernikmęski osobowy
współautorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
współautorymnoga biernikmęski zwierzęcy
współautorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
współautorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
współautorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
współautorzymnoga mianownikmęski osobowy
współautorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz