wspo-ma-ga-czów

wspomagaczów (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wspomagacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wspomagaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
wspomagaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wspomagaczapojedyncza biernikmęski osobowy
wspomagaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
wspomagaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
wspomagaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wspomagaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
wspomagaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wspomagaczemnoga mianownikmęski osobowy
wspomagaczemnoga wołaczmęski osobowy
wspomagaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wspomagaczommnoga celownikmęski osobowy
wspomagaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
wspomagaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wspomagaczówmnoga biernikmęski osobowy
wspomagaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wspomagaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
wspomagaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
wspomagaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz