wręgu

wręgu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wręg

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wręgpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wręgpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wręgachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wręgamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wręgimnoga mianownikmęski rzeczowy
wręgimnoga biernikmęski rzeczowy
wręgimnoga wołaczmęski rzeczowy
wręgiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wręgommnoga celownikmęski rzeczowy
wręgowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wręgówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wręgupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wręgupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wręgupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz