wręgow-ni-ku

wręgowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wręgownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wręgownikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wręgownikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wręgownikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wręgownikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wręgownikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wręgownikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wręgownikimnoga biernikmęski rzeczowy
wręgownikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wręgownikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wręgownikommnoga celownikmęski rzeczowy
wręgownikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wręgownikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wręgownikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wręgownikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz