wrębo-ła-do-war-ka

wręboładowarka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wręboładowarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wręboładowarcepojedyncza celownikżeński
wręboładowarcepojedyncza miejscownikżeński
wręboładowarekmnoga dopełniaczżeński
wręboładowarkapojedyncza mianownikżeński
wręboładowarkachmnoga miejscownikżeński
wręboładowarkamimnoga narzędnikżeński
wręboładowarkąpojedyncza narzędnikżeński
wręboładowarkępojedyncza biernikżeński
wręboładowarkimnoga mianownikżeński
wręboładowarkimnoga biernikżeński
wręboładowarkimnoga wołaczżeński
wręboładowarkipojedyncza dopełniaczżeński
wręboładowarkopojedyncza wołaczżeński
wręboładowarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz