wręb-ni-ku

wrębniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wrębnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wrębnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wrębnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wrębnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wrębnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wrębnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wrębnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wrębnikimnoga biernikmęski rzeczowy
wrębnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wrębnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wrębnikommnoga celownikmęski rzeczowy
wrębnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wrębnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wrębnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wrębnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz